ရြာသူႀကီးထံုးဘူး
နန္းျမင့္ေတာ္၀င္ ပန္းသဇင္လွ်င္
အပင္ၿခီရင္း ႄကြီသက္ဆင္းလွ်က္
မ၀င္းမေျပာင္ အေရာင္ႏြမ္းညွိဳး
ညွာတံက်ိဳးလို႔ ဘ၀မိုးေမွာင္က်လားခဗ်ာ --။
လမ္းေဘးက သဇင္ပန္း
ထိုေခါက္ရမ္းကို ထိုလူနမ္း ေဒလူႃခြီ
ေဒလူမႊီ ထိုလူက်ံဳး
(ရြာသူႀကီးအိမ္က) ထံုးဘူးပိုင္ေယွာင္ --။
ညဥ့္လံုးေပါက္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္
မာက်ဴရီမီးလံုးမ်ားေအာက္ အေရာင္ႏြမ္းေပ်ာက္
နယူးေယာက္မွာ ဒူးေထာက္ သဇင္ပန္းေျခာက္ --။
(သာလွဦး)
khaingkyawwin@yahoo.com.sg||60.53.90.34||8/10/2007 6:20:50 AM||
very good poem,I like it.smoetime I also write poems.Please try somemore Arakanese poems of real life .ko kyaw kyaw, I am NaiNai`friend from Larkauk Zee but I am working in MLY.I am also plan like you.Before I go I wanna see my parents.now I stayed away from my home over 10 years already.see you
kyawmyahtoo@yahoo.com||66.44.10.30||8/10/2007 3:41:25 PM||
very good poem,
yours,
KMH
greentree528528@gmail.com||99.130.191.125||6/12/2009 6:56:52 PM||
အစ္ကိုရီြးေစာ္ ကေကာင္းအရသာဟိပါေရ။ ေအကဗ်ာအတိုင္းဆိုေက သဇင္ဆိုစြာကို ဇာပိုင္တန္ဖိုးထားရဖို့လည္း မသိယာ...
|Save Document|
|Print Document|